Bloggleti...

Ég þjáist af verulegri bloggleti þessa dagana, ég finn ekki fyrir lönguninni, ég finn enga ástæðu né tilgang til þess að skrifa um neitt.

Eina sem ég get sagt núna er að þú ættir að hlusta á "Flower Duet" eftir Léo Delibes af Lakmé, eitt þægilegasta lag sem ég hef nokkurn tímann heyrt.

(P.S ég fékk True Romance director's cut tveggja diska útgáfuna, vel 1150 krónunnar þess virði)

Gesundheit.

Sindri Gretarsson.

Firewall

Sindri Gretarsson 15. apríl 2006 *1/2 af ****

Firewall er mjög mikil skyndimynd, ég vissi nákvæmlega ekkert af tilveru hennar að neinu leiti fyrr en svona viku áður en hún kom út í Bandaríkjunum. Það hefur liðið langur tími síðan ég sá Harrison Ford í bíó og þar sem Paul Bettany leikur með honum þá ákvað ég gefa þessari mynd séns. Útkoman var mjög sérstök, Firewall er einhver tilgerðislegasta klisjumynd sem ég hef séð allt árið, eins og leikstjóranum væri nákvæmlega alveg sama um hvað væri að gerast í myndinni. Hinsevegar þá voru mörg atriði í myndinni tiltörulega skemmtileg til áhorfs, myndin byrjaði frekar leiðinlega en við seinni hlutann þá fer eitthvað athyglisvert að gerast en þá fellur myndin í nánast algeran húmor. Firewall er í mesta lagi miðjumoðskennd ´skemmtun´ sem hefur alls ekkert nýtt að bjóða í kvikmyndaheiminum, handritið var aumt, persónurnar ekkert skárri, myndtakan ómerkileg, spennan ekki til staðar, listinn heldur áfram... Ég er frekar fúll yfir að hafa þurft að eyða pening í þessa mynd, stjörnuglans Fords hjálpaði ekki einu sinni myndinni, ég hef ekkert meira að segja heldur en að Firewall sé ekki þess virði að sjá í bíó, mögulega sjónvarpi ef manni leiðist.

Gesundheit.

Sindri Gretarsson.

"Nafn á bloggpósti"

Eftir mörg og löng erfiði í lífinu hef ég ákveðið að lokum að binda enda á þessa tilveru.

Á morgun (ef heiminum er ekki sama um mig) þá mun dauðinn minn vera á forsíðu morgunblaðsins, ég mun langlíklegast hafa gleypt mikið magn af saltsýru og skorið sjálfan mig gegnum hálsslagæðina með glerbroti.

Bless, sé ykkur kannski aftur í annarri tilveru...


Er ekki ennþá fyrsti apríl annars...?


Gesundheit.

Sindri Gretarsson.

MH, The Realm of Satan...

Ég hef stanslaust blaðrað um satanísku einkenni MH, nú þar sem ég er þar eins og er að skrifa þessi orð þá vil ég halda því áfram.

Af einhverjum ferlegum ástæðum þá dofna augnlokin við inngöngu í MH, samstundis þá lamast hluti af þér þegar þú andar inn að þér MH-loftinu. Hugsanir hörfa og allt umhverfið breytist í svamp, veggirnir innilokast að manni og fólkið í kring bjagast í allar áttir.

Ef það er ekki satanískt þá vil ég vita hvað er það.

Ég er svangur, mig langar til þess að borða eitthvað. Vandamálið eins og Neo sagði er val, ég get valið að borða ekki og að afleiðingu dáið eða fylgt eftir lógík Merovingians og borðað þar sem sú löngun er afleiðing efnaskipta í líkamanum. Eitt val útilokar ekki hitt, ég fer eftir Neo og vel það að borða... og hananú.

Ég las Watchmen um daginn eftir Alan Moore, eftir lesturinn þá stóð ég upp og sagði: "Hvað í andskotanum var ég að lesa!?". Ekki á slæman hátt, ég er ennþá að reyna melta þessar sögur, kannski er Watchmen of gáfað fyrir mitt óæðra heilahvel?

Ég kláraði bókina "The Age of Charles Martel", og ég veit að engum er drullusama um það. Áhugaverð bók á sinn eigin sögulega hátt, hjálpaði mér töluvert með vonandi handritskrift.

Mér er heitt, það er of heitt í MH, annar hlutur sem sannar ennfremur að MH sé úthverfi helvítis.

Áður en ég kom sjálfsviljugur til helvítis var ég að horfa á Kingdom of Heaven, ég er enn fúll yfir að Orlando Bloom sé með aðalhlutverkið heldur en Kevin McKidd, sá gaur sem er töluvert betri leikari en Bloom, meðal þess hefur hann "charisma" og "screen presence" annað en Bloom. McKidd kom fram við fyrsta hálftíman á Kingdom of Heaven sem einn af mönnum Liam Neeson's, svo hvarf hann skyndilega og sást aldrei aftur. McKidd kom fram í Trainspotting, Dog Soldiers og er aðalgaurinn í Rome þáttunum. Vanmetinn leikari, gæti trompað Bloom í hverju sem er...

Gesundheit.

Sindri Gretarsson (talsettur af Morgan Freeman)

V for Vendetta

Sindri Gretarsson 17. mars 2006 ****/****

Það má alveg gleyma því að gefa Sin City titilinn fyrir að vera besta myndasögukvikmyndin því V for Vendetta, kaffærir henni í sand og kveikir í henni og gerir það mjög auðveldlega. Ég veit að það hljómar gífurlega harkalega en það er sannleikurinn, þessi kvikmynd var svo ótrúlega stórkostleg að það var varla hægt að tala um það eftir sýningu, þessari mynd skortir nánast öll lýsingarorð sem duga réttilega til Þess að lýsa henni. Fyrir utan það að vera stórkostleg sjónræn mynd með glansandi innihald, þá grípur hún nútímastjórnmál og krossfestir þau, ég hef aldrei áður séð neina kvikmynd virkilega negla niður þetta hugtak um fasisma nema í V for Vendetta. Ég hef ekki lesið bókina eftir Alan Moore (eða réttara sagt, myndasöguna), en mig dauðlangar til þess, en ég trúi því vel að kvikmyndin nái gersamlega öllu úr myndasögunni sem skipti máli fyrir söguna, sama hverju hafi verið sleppt. Svo verður að hafa það á hreinu að V for Vendetta var leikstýrð af James McTeigue sem var aðstoðarleikstjóri Wachowski bræðranna við Matrix þríleikinn, en handritið var þó skrifað af Wachowski bræðrunum og framleidd, þessi McTeigue er greinilega alveg rosalegur leikstjóri. Ólíkt Matrix myndunum þá er V for Vendetta með töluvert færri hasaratriði, en þau sem koma fram eru svo fallegar að maður fær löngunina til þess að giftast myndinni, þetta eru þannig hasaratriði sem ég hef beðið eftir að fá að sjá í kvikmynd lengi, glæsileg atriði. Í fararbroddi er þó söguþráðurinn og mikilvægast af öllu, karakterinn V, sem er snilldarlega leikinn af honum Hugo Weaving sem er líklega einhver besti karakter leikari í leiklistarheiminum þessa dagana svo auðvitað hún Natalie Portman sem leikur hana Evey helvíti vel, ferillinn hennar hefur verið á góðri uppleið alveg síðan Closer kom út. Það er ekki verið að halda einhverskonar hraða á klippingu fyrir venjulega kvikmyndaáhorfandann, leyft er sögunni að móta sinn eiginn veg gegnum tímann, öll atriði eru í myndinni fyrir ákveðna ástæðu og í lokin þá falla þau öll saman og mynda heildarplanið. Myndatakan, geðveik, glæsileg, guðleg, hún er öll jákvæð lýsingarorð sem byrja á bókstafinum ´g´ og líklega þau jákvæðu lýsingarorð sem byrja á öllum hinum bókstöfunum líka. Eitt það merkilegasta við alla myndina voru hve mörg ´fuckyeah´ atriði voru til staðar, það eru þau atriði sem hvetja þig til þess að hoppa uppúr sætinu brosandi og öskra ´fuckyeah´ meðan þú klappar af kæti, af þessum ástæðum hef ég komist að því að V er einhver svalasti karakter allra tíma þar sem það var hann sem orsakaði öll þessi augnablik við áhorf. V for Vendetta er besta mynd sem ég hef séð á þessu ári og jafnvel betri en allar myndir sem voru frá árinu 2005, og það hefði V for Vendetta verið hefði henni ekki verið seinkað þar til nú. Svo ég segi bara ´fuckyeah´!


Gesundheit.

Sindri Gretarsson.

The Rules of Attraction

Sindri Gretarsson 13. mars 2006 ***/****

Sama hve viðurstyggileg þessi mynd er þá hefur hún skemmtilega geðbiluð einkenni frá bókinni hans Bret Easton Ellis sem gerir Rules of Attraction svo áhugaverða. Bret Easton Ellis er sá sami sem skrifaði bókina American Psycho, sem samnefnda mynd er byggð á. Allt frá fjölbreyttum kynhneigðum til sjálfsmorða þá snýst myndin um persónur sem ganga gegnum helvíti í háskóla og allar tengjast að einhverju leiti saman. Það er engin niðurstaða í myndinni, í raun var engin spurning sett fram, enginn boðskapur eða neitt sem segir eða kennir manni, en það er mjög viljandi gert og að mínu mati er betra heldur en að reyna kremja einhverjum boðskapi í söguna, ég held að það hefði skemmt alla tilfinninguna bakvið myndina sem var mjög sett fram frá byrjun alveg til enda. Stílafbirgðin einnig hjálpuðu mikið með söguna, lét mig líða eins og eitthvað væri að í öllum senum, kannski er það ein ástæðan að fólk fær í magan að horfa á þessa mynd. Ég get ekki flokkað Rules of Attraction eftir sértökum gæðastimplum, hún er mjög sérstök, og alls ekki fyrir alla.


Gesundheit.

Sindri Gretarsson.

Match Point

Sindri Gretarsson 12. mars 2006 ***1/2 af ****

Woody Allen, er snilldar handritshöfundur, þetta þarf að undirstrika betur. Woody Allen, er snargeðbilaðslega snilldar handritshöfundur, handritið hefur einstaka persónusköpun hjá aðalpersónunum og Allen nær að plata mann gersamlega í atburðarrásinni. Handritið getur farið í eina stefnu og svo farið 180 gráður í hina áttina á einu augnabliki án þess að falla saman í skrípaleik. Engin furða að leikararnir voru svona góðir í myndinni, þau þurftu varla að leika, handritið gat alveg eins þulið sig sjálft upp á skjáinn. En það er ósanngjarnt, satt að segja voru þau Jonathan Rhys-Meyers og Scarlett Johanson fullkomin fyrir þessi hlutverk sín. Án þess að skrifa upp alla söguna þá er einfaldara að segja að Match Point sé um mann, sem hefur þurft að klifra upp allt sitt líf og lenti skyndilega í lukkupottinn, hann verður vanur lífstíli sem yfirtekur hann allan og svik og lygar verða ráðandi öfl þegar hann fer að halda framhjá konu sinni. Ég viðurkenni það að ég hafi vanmetið Woody Allen gífurlega, en aldrei aftur, nú þarf ég virkilega að taka mig til og fara að horfa á myndirnar hans, ég hef því miður ekki séð nóg af þeim. Match Point er ein af bestu myndum 2005, það er langt síðan að mynd hefur komið mér svona vel á óvart.


Gesundheit.

Sindri Gretarsson.

The New World (revised)

Tja... ég sá The New World aftur, þetta skiptið í bíó og með ömurlegum áhorfendahópi. Þá meina ég fólkið sem ég þekktir ekki í salnum. Ég ákvað að breyta umfjölluninni aðeins...

Sindri Gretarsson 10. mars 2006 ***1/2 af ****

The New World er sannkallað sjónrænt meistaraverk og ein af mjög fáum myndum frá 2005 sem ég gæti gefið fullt hús. Rómantísk hugsjón Terrence Malick á Ameríku, í þetta skipti notar hann sögu John Smith og Pocahontas sem grunnin, Smith sem er á leið með breskum innflytjendum til Ameríku árið 1607 eða núverandi Virginíu fylkis frekar sagt hittir Pocahontas, unga frumbúa og þau tvö eins og allir vita, verða ástfangin. Smith sem er mjög mikill andspyrnumaður og óhlýðinn lendir sífellt í vandræðum með yfirmenn sína og Pocahontas er elskuleg og leikmikil stelpa og þeirra ástarsamband er ekki ásættanlegt af hvorri hlið. Eins og Malick hefur gert áður þá einbeitir hann sér sjaldan að einni manneskju heldur nánast öllum hópnum, og grafið er djúpt í náttúrulíf Ameríku og vonir innflytjendanna í nýja heiminum. The New World er fullkomin kvikmynda-mynd, drifin af tónlist (notuð var mikið af Wagner tónlist) og kvikmyndatöku frekar en orðum og handriti, það kæmi mér varla á óvart ef Malick hefði hent handritinu í burtu meðan tökum stóð, hann hefur gert það áður, t.d við tökum á Days of Heaven. Myndin fer þó nokkuð vel eftir sögulegum heimildum, ég efa að flestir vita það að saga Pocahontas og John Smith sé sannsöguleg og New World er langbesta dæmi sem fylgir þeirri sögu annað en Disney teiknimyndirnar gerðar fyrir krakkana. Því miður þá dafnar krafturinn í sögunni töluvert við seinni hluta myndarinnar, ég hefði viljað gefa henni fullt hús en við lokin á myndinni þá var allur áhuginn að hverfa. Flestum mun líklega hundleiðast í bíó á þessari mynd, hvort það sé ekki nóg af hasar eða spennandi tónlist þá er New World bara alls ekki nógu grípandi fyrir flesta áhorfendur. Ég ráðlegg öllum til þess að forðast að blasta New World í einhverju partíi, það mun örugglega skemma það íllilega. En ef þú fílar myndir Malicks þá skaltu sjá New World, eitt besta dæmi um stórkostlega kvikmyndagerð og þá aðallega guðlega kvikmyndatöku sem átti réttilega að grípa óskarinn þetta ár fyrir kvikmyndatöku. The New World, að mínu mati er ein af betri myndum frá árinu 2005, mjög óeðlileg og frábrugðin eins og flestar Malick myndir en hefur mjög heillandi ástarsögu og ímynd aldarskeiðinu sem sagan gerist.


Gesundheit.

Sindri Gretarsson.

ToppTíu 2005...

Hér er minn persónulegi listi um topp 10 myndir 2005.

1. V for Vendetta (James McTeigue)
2. A History of Violence (David Cronenberg)
3. Munich (Steven Spielberg)
4. Kingdom of Heaven Director's Cut (Ridley Scott)
5. Match Point (Woody Allen)
6. The New World (Terrence Malick)
7. Brokeback Mountain (Ang Lee)
8. The Constant Gardener (Fernando Meirelles)
9. Kiss Kiss, Bang Bang (Shane Black)
10. Lord of War (Andrew Niccol)

Þeir sem eru að pæla af hverju Sin City sé ekki þarna þá er það einfaldlega því að hún er á 11-20 listanum...

Gesundheit.

Sindri Gretarsson.

Persónusköpun Jóa P...

Nú sit ég í Mh við tölvu eftir þýskupróf, gekk ágætlega, en nú hef ég ákveðið að skapa smá dýpri karakter fyrir hann Jóa P.


INT/NIGHT - SVEFNHERBERGI

Jói og Lofthæna liggja hlið við hlið upp í rúmi, Jói reykir og horfir á loftið.

LOFTHÆNA
Jói? Jói? Jói!?

JÓI P.
Hvað?

LOFTHÆNA
Ætlaru að koma með í afmæli litla bróður míns?

JÓI P.
Litla bróðurinum sem er spasstískur barnaníðingur eða litla bróðurinum sem er einfaldlega spasstískur?

LOFTHÆNA
Þú ert... grimmur!

JÓI P.
Nei dúlla, ég er harðyrðinn.

Lofthæna fer að klæða sig í fötin.

LOFTHÆNA
Þú ert geðvondur skíthæll!

JÓI P.
Er það slæmur hlutur?

LOFTHÆNA
Þú ert viðurstyggilegur.

JÓI P.
Allavega heiti ég ekki Lofthani.

LOFTHÆNA
Ég er farin!

JÓI P.
Að borða ost, er af slæmum kost.

LOFTHÆNA
Hvað á það að þýða!?

JÓI P.
Ekkert, ég er að æfa málfarið mitt.

LOFTHÆNA
Æfa málf... Ertu eitthvað galinn!? Viltu að þessu sambandi verði lokið hér og nú!?

JÓI P.
Þú ert að hegða þér eins og íslensk kelling í bíómynd, sestu niður og haltu kjafti eða ég skal ná í haglarann minn og sýna þér virkilega hve djúpt hægt sé að komast niður hálsinn þinn.

Lofthæna fer að grenja.

JÓI P.
Að grenja hátt, er eins og að eiga bágt...


EXT/DAY - AFMÆLIÐ


Jói kemur og leitar Lofthænu.

JÓI P.
Ég er að leita af konu.

STÚLKA
Hvað heitir hún?

Smá pása.

JÓI P.
Lofthæna.

STÚLKA
Lofthæna!?

JÓI P.
Já.

Smá pása.

STÚLKA
Það er ógéðslegt nafn.

JÓI P.
Og hvað heitir þú?

STÚLKA
Vigdís.

Smá pása.

JÓI P.
Snædís er flottara nafn en það.

Lofthæna kemur.

LOFTHÆNA
Jói!

STÚLKA
Er þetta Lofthænan?

LOFTHÆNA
Nei, ég heiti Lofthæna.

STÚLKA
Er eitthvað að foreldrum þínum? Ef ég myndi heita Lofthæna þá myndi ég breyta nafninu mínu því það er ógéðslegasta nafn sem ég hef nokkurn tíman heyrt og ég bjó í Tælandi í tvö ár.

Jói P. tekur upp plastborð úr veislunni og fer að lemja stelpuna með því.

LOFTHÆNA
Jói ekki!

Jói grípur stelpuna.

JÓI P.
Ef ég mun nokkurn tíman sjá þig aftur þá... mun ég vera rosalega fúll.

LOFTHÆNA
Af hverju Jói!? Af hverju!?

JÓI P.
Heiður minn er mér meira virði en afmælisboð spassabróður þíns...

LOFTHÆNA
En hún var að vanvirða mig!

JÓI P.
Þú ert kona, engin kona hefur virðingu, og þar sem þú ert mín eign, þá er allt sem þú færð mitt, þar á meðal vanvirðing.

STÚLKA
Þú lamdir mig í hálsinn og sprengdir slagæð.

JÓI P.
Förum hæna, vörpum eggjum annarstaðar því þetta hreiður er illa byggt.


END SCENE


Gesundheit.

Sindri Gretarsson.